Horrory
„Bastion” to jeden z najciekawszych horrorów, jakie kiedykolwiek napisano. Być może zalicza się to miano nie tylko do katalogu horrorów, ale i książek w ogóle. Tak wielowątkowej, tak ciekawej, wciągającej powieści z tak plastycznymi bohaterami nie uświadczy się w wielu książkach. W ściśle tajnej bazie w Stanach Zjednoczonych dochodzi do małego wypadku – na wolność wydostaje się eksperymentalny wirus supergrypy, który w króciutkim czasie zabija cały personel. Nie doszłoby do dalszego skażenia, gdyby jeden z ochroniarzy nie wydostał się na wolność i nie uciekł wraz ze swoją rodziną, która już kaszlała. Od tej pory wirus będzie w trybie niesamowicie szybkim rozprzestrzeniać się na cały kraj. Wielu ludzi w trybie natychmiastowym traci życie, coraz więcej zarażonych, a co gorsze – nie ma na to szczepionki. szykuje się koniec świata. I to nie zesłany przez samego Boga, ale przez zwykłą grypę. Przy życiu pozostanie tylko garstka ludzi, którzy będą musieli zaraz po wyginięciu 99-procent populacji zmierzyć się z jeszcze gorszym złem niż do tej pory. Złem, które nie zna żadnych zahamowań. Miasteczko Salem to spokojna mieścina jakich wiele. Niewielkie miasteczko z równie niewielkimi problemami. Pewnego spokojnego dnia przybywa do niego pisarz, który spędził tutaj swoje dzieciństwo i chce umieścić w swojej książcę dziecięcą zmorę wszystkich kumpli z osiedla, czyli tajemniczy domek na wzgórzu. Podobno kiedyś powiesił się tam jego właściciel i teraz tam straszy. Wspaniały materiał na książkę. Jednak jak się okazuje, przybywa do miasta ktoś jeszcze. Ktoś bardzo tajemniczy, chociaż nie wywołujący jakichś złych skojarzeń i zamieszkuje właśnie w tym domu. W tym samym czasie w mieście dochodzi o serii tajemniczych zaginięć i śmierci. Coś jest ewidentnie nie tak. Pierwsze podejrzenia padają oczywiście na pisarza, ale zaraz zostają zsunięte na drugi plan, bo oto okazuje się, że z nowym lokatorem nawiedzonego domu jest coś nie tak. I kiedy połowa mieszkańców orientuje się, że on jest sprawcą wszystkich przykrych rzeczy w mieście, druga jest już po jego stronie, ale jako… wampiry. Okazuje się, że to wampir, który marzy o zdobyciu miasta i idzie mu to całkiem nieźle…
19 marca 2011 w kategorii Horrory.
Tagi: bohater, horror, jedyny, katalog, kraj, ucieczka, utrata, wolność, zaliczenie, życie
Któż by nie znał serialu osiągającego największą liczbę oglądalności oraz zbierającego najważniejsze nagrody telewizyjne. Oczywiście chodzi tutaj o serial ‘Na Wspólnej’. Został on po raz pierwszy wyemitowany przez telewizję TVN w styczniu 2003 raku. ‘Na wspólnej’ powstał dzięki międzynarodowej produkcji FremantleMedia. Serial ten jest polskim odpowiednikiem niemieckiej wersji Unter Uns, który był emitowany w 1994 w stacji RTL. Reżyserem serialu jest Filip Zylber Opowiada on historię kilku rodzin, których członkowie niegdyś przebywali razem w domu dziecka, ich opiekunką była pani Maria (Bożena Dykiel). Akcja serialu dzieje się w Warszawie. Pokazane są tutaj sceny z życia codziennego bohaterów oraz najlepsze rozwiązania problemów ich dotykających. Nie ma jednego głównego bohatera, ponieważ każda rola stanowi pewną całość i opowiada o zupełnie innej historii. Serial nie odbiega od rzeczywistości, ale doskonale z nią współgra. Na przestrzeni kilku lat telewidzowie mogli poznać dzieje kilki rodzin np. rodziny Brzozowskich, Ziębów, Zimińskich. Są to rodziny wielopokoleniowe, które doskonale obrazują polską rzeczywistość. Zmagają się z problemami natury materialnej oraz emocjonalnej. Serial pod tytułem ‘Niania’ jest produkcją z serii sitcomów. Został on wyreżyserowany przez Jerzego Bogajewicza. Zdobywca Telekamer 2007 i 2008. Serial powstał z pomysłu amerykańskiej wersy The Nanny emitowanego przez amerykańskie telewizje w latach 90. XX wieku. Serial przedstawia historię Franciszki Maj, która tracąc posadę (oraz tracąc narzeczonego) w salonie sukien ślubnych postanawia zostać nianią i trafia do posiadłości państwa Skalskich. Pan domu Maksymilian Skalski (postać grana przez Tomasza Kota) jest znanym polskim producentem seriali. Jest on młodym wdowcem z trójką dzieci: Małgosię, Adasia, Zuzię. Frania bardzo szybko zaprzyjaźnia się z nimi oraz z lokajem Konradem (Adam Ferency). Głównym celem tytułowej bohaterki jest wyjście za mąż, najlepiej za bogatego mężczyznę, który całe swoje życie poświęci tylko jej. Niestety wszystkie próby odnalezienia prawdziwej miłości kończą się tym, iż wszyscy potencjalni kandydaci na męża okazują się oszustami. Ważna rolę w serialu pełni Karolina (Tamara Arciuch) widząc rozwijający się romans między Maksem, a Franią robi wszystko, by rozbić powstające szczęście między bohaterami. Sama pragnie złapać producenta we własne sidła. Jednak nigdy się jej to nie udaje, ponieważ wszystkie przemyślane ‘zasadzki’ są skrzętnie demaskowane przez lokaja Konrada. „Teraz albo nigdy” to serial obyczajowy, zapoczątkowany od 30 marca 2008 roku w tvn. Serial ten, ukazuje losy współczesnych 30- latków, żyjących w dużych miastach. Akcja filmu rozgrywa się w Warszawie, jednak pierwszy odcinek miał miejsce na jednej z małych wysepek – Maderze, gdzie wszyscy bohaterowie serialu się zapoznali. Poznajemy wtedy losy dwóch par i paru samotnych kochanków. Jedna z głównych bohaterek Marta Orkisz (Marta Żmuda Trzebiatowska) marzy o dziecku i o pracy w której mogłaby się spełnić, te plany próbuje wybić jej z głowy jej mąż Robert Orkisz (Bartek Kasprzykowski), który nie ma zamiaru bawić się w pieluchy. Z tych konfliktów wynikła zdrada Roberta, po czym planowany rozwód. Wszystko wyjaśniała bezpłodność Roberta. W tym serialu poznajemy również Basia Jasnyk (Katarzyna Maciąg), która jest młodą dziennikarką, nie dawno porzuconą przez swoją długoletnią miłość. W rezultacie wiąże się z Andrzejem Boszem (Mateusz Damięcki), który od pierwszego wejrzenia na wyspie zakochuje się w Baśce. Mamy do czynienia również z Michałem Winiarskim (Rafał Królikowski) który ma 2 córki: Zuzię i Zdenkę , Marcin Kreng (Jan Wieczorkowski)pracownik radia , Julia Milton (Agata Buzek) – młoda wdowa, chcąca zapomnieć o swojej przeszłości. Po trudach, zdecydowała się wrócić do polski i rozpocząć karierę w NASA. Zapraszam serdecznie do oglądania tego kultowego serialu, naprawdę warto.
Mogłoby się wydawać, iż Lindsay Lohan zagwarantuje sukces hollywoodzkiej produkcji. Okazało się jednak, iż młoda aktorka, nie do końca swe zadanie spełniła. A trzeba przecież podkreślić, iż wówczas ni była jeszcze znana ze skandali i imprezowego stylu życia. Poza tym w Ameryce cieszyła się wówczas bardzo dużą popularnością wśród nastolatek dzięki rolom w takich filmach jak „Wredne dziewczyny” czy „Wyznania małoletniej gwiazdy”. Najwidoczniej jednak filmowi czegoś brakowało, skoro nie przyciągnął widzów do kin? Czego? Z pewnością scenariusz zbyt nowatorski nie był, ale porównując go z innymi produkcjami, jakie weszły na ekrany w 2006 roku nie był wcale najgorszy. „Całe szczęście” to historia wielkiej szczęściary. Całe życie Ashley to pasmo sukcesów. Dzięki swojej dobrej passie udało jej się nawet zgarnąć potrójną wygraną na loterii pieniężnej. Jednak kiedy na jej drodze staje największy na świecie pechowiec, szczęście nagle ją opuszcza. By je odnaleźć będzie musiała odnaleźć chłopaka. „Dziedziczki” to jedna z tych komedii romantycznych, których nie poleciłabym nawet najgorszemu wrogowi. To bez wątpienia jeden z najnudniejszych filmów, jaki przyszło mi kiedykolwiek oglądać. A wszystko przez Hilary Duff, która urzekła moją młodszą siostrę. Mogłoby się wydawać, iż lubiana w USA aktorka gwarantuje pewien poziom rozrywki, może nie tej na najwyższym poziomie, ale i nie tej dobitnie żenującej, a jednak „Dziedziczki” to film, który osiągnął po prostu dno. I nie mam nic, co mogłabym przedstawić na obronę tego filmu. Bohaterki- klasyczne, bogate paniusie z dobrego domu. Scenariusz- trudno wyobrazić sobie gorszy. „Dziedziczki” to po prostu nijaka opowieść o dwóch bogatych dziewczynkach, które nagle tracą wszystko, co mają, czyli swoją pozycję i za wszelką cenę próbują ją odzyskać. Niestety ich perypetie nie są nawet śmieszne. Mogłoby się wydawać, iż siostry Duff pokażą coś więcej, jednak co można pokazać w tak miernie pomyślanym filmie? Jak to zwykle na tym świecie bywa, dużo szumu o nic.
Serial „39 i pół” to typowy polski serial komediowy. Serial przedstawia życie mężczyzny, którego dopada ‘depresja’ wieku średniego. Akcja filmu rozgrywa się w Warszawie, gdzie szczęśliwe życie wiedzie rodzina tytułowego bohatera Darka Jankowskiego, w którego rolę wcielił się Tomasz Karolak. Film składa się z dwóch serii. W pierwszej serii, poznajemy wszystkich bohaterów serialu, jak i dowiadujemy się, dlaczego Dariusz chce jak najszybciej zmienić swoje życie i przyzwyczajenia. Główny bohater, za cel stawia sobie odzyskać żonę i ustabilizować własne życie. Co zadziwiające udaje mu się to. Pierwszą serię, kończy wspaniały koncert zespołu B27, na którym są zaproszeniu wszyscy bohaterowie. Druga seria kultowego filmu dotyczy, dalszego życia Darka. Mieszka on razem ze swoją żoną Anną i synek Patrykiem. Rozpoczyna karierę jako prezes firmy muzycznej „Dirty Track”. Także w tej serii Darek dowiaduje się, że ma 19 letnią córkę, która do tej pory mieszkała w Kanadzie. Koniec drugiej serii zapowiada się bardzo szczęśliwie, bowiem Anna ogłasza swojej rodzinie ,że jest w ciąży. Tak samo robi ich syn, ku zaskoczeniu Patryk jak i jego dziewczyna również będą mieli dziecko. ‘Wojna domowa’ jest to jeden z pierwszych polskich seriali lat 1965/1966. Reżyserem tego serialu jest Jerzy Gruza, pragnął pokazać życie nastolatków Pawła (16) i Anuli (15). W serialu tym udział biorą gwiazdy polskiej sceny teatralnej oraz telewizyjnej: Irena Kwiatkowska (jako Zofia Jankowska, matka Pawła), Kazimierz Rudzki (Kazimierz Jankowski, jako ojciec Pawła) , Alina Janowska (jako Irena Kamińska, sąsiadka), Krzysztof Musiał (Paweł). Serial podzielony jest na 15 odcinków trwających ok.35 minut. Każdy odcinek opowiada o czymś innym, jednak fabuła jest taka sama, pokazać tajniki życia w latach 60tych XX wieku. Gruza przedstawia tam sceny mające miejsce w szkole lub po prostu na ulicy, wyśmiewa niektóre niedogodności związane z władzą rządzącą. Serial ma charakter realistyczno-surrealistyczne, ponieważ w trakcie trwania filmu trącone zostały pewne sceny ‘tekturowe’, gdzie za pomocą elementów wykonanych z tektury reżyser ukazuje np. emocje bohaterów. Serial ma wymowę familijną, doskonale nadaje się dla młodszego jak i starszego pokolenia.